Atrakcje turystyczne
-
Teatr Witkacego
TEATR WITKACEGO Istniejący od 1985 roku Teatr im. Stanisława Ignacego Witkiewicza w Zakopanem był i pomimo upływu czasu jest nadal teatrem artystycznym, takim, o jaki woła Witkacy jego duchowy patron. To właśnie teoria Czystej Formy stworzona przez Witkiewicza, choć pojmowana niestereotypowo, miała duży wpływ na tworzone przedstawienia i atmosferę teatru (bo Teatr przy Chramcówkach to przecież nie tylko spektakle). W rozumieniu zakopiańskich artystów, nie antypsychologizm, groteskowość czy wręcz niezrozumiały bełkot (co również nie było według Witkacego wyznacznikiem dobrej sztuki) jest nadrzędną wartością spektakli lecz możliwość przeżycia metafizycznego, poczucia dziwności istnienia. Realizuje się to poprzez takie harmonijne połączenie wszystkich elementów przedstawienia, by tworzyły nową całość, nową wartość \"jedność w wielości\". W tym teatrze wszystkie elementy są dla nas niezwykle ważne. Plastyka w tych spektaklach, muzyka, aktor, słowo, ciało, jego gest, przestrzeń, atmosfera wszystko to razem tworzy teatr. Myślę, że jest to taki teatr, w którym powinny spotykać się różne dziedziny sztuki mówi Andrzej Dziuk, dyrektor i reżyser teatru. Nie odżegnując się od treści, często opierając się na tekstach autorów tworzących w znacznym oddaleniu od siebie, zarówno czasowym, jak i gatunkowym (np. Marlowe, Calderone, Woody Allen) czy też wybierając formy, jakby niewspółmiernie do rangi tematu. Spektakle mówią o rzeczach istotnych, uniwersalnych człowiek wobec Boga, wobec drugiego człowieka, wobec wartości, wobec samego siebie. Podejmując tak ważne problemy, Teatr próbuje tworzyć hierarchię wartości stawiając pytania, nie daje jednak gotowych odpowiedzi. Spektakle nieobojętne, obchodzące ludzi dzisiaj aczkolwiek odżegnując się od zbyt dosłownie pojętej aktualizacji, mają być próbą nawiązania rozmowy z publicznością, tak, aby każdy widz będąc \"istnieniem poszczególnym\" mógł odkryć w nich coś dla siebie. Teatr zaprasza do pełnej uroku kawiarni, będącej jednocześnie Małą Sceną Teatru im. Atanazanego Bazakbala, która jest czynna tak długo, jak goście mają w niej ochotę pozostać. Teatr im. St. l. Witkiewicza, ul. Chramcówki 15, źródło: www.turystyka.ezakopane.pl
powiększ zdjęcie -
Cmentarz i Kościół na Pęksowym Brzysku
Cmentarz i Kościółek na Pęksowym Brzysku Zakopiański stary cmentarz jest jedną z najbardziej znanych polskich nekropolii. Nazwę swoją wywodzi od Jana Pęksy, który w 1848 r.ofiarował na rzecz cmentarza swój grunt, położony obecnie w jego wschodniej części. Spoczywa tutaj i sam ofiarodawca. Większa część współczesnego cmentarza mieści się na terenie, który już wcześniej znajdował się w rękach Kościoła rzymskokatolickiego. Przekazali go Kościołowi Paweł i Regina Gąsienicowie w 1813 r.; teren obejmował obszar nazywany wówczas Osiedlem, wraz z domem i kamienną kapliczką. Odwiedzających cmentarz na Pękowym Brzyzku wita umieszczona na drewnianej tablicy zdobiącej wejście maksyma: Ojczyzna to ziemia i groby. Narody tracąc pamięć, tracą życie. Zakopane pamięta. Na zakopiańskim starym cmentarzu spoczywają ludzie niezwykli i całkiem zwyczajni, artyści, ratownicy, politycy, sportowcy. Są tu prochy zmarłych z dala od ojczyzny i prochy tych, którzy całe swe życie związali z Zakopanem. Spoczywa tutaj pierwszy proboszcz zakopiański – ks. Józef Stolarczyk, dr Tytus Chałubiński, muzyk Jan Krzeptowski Sabała, pisarz Kornel Makuszyński, artyści rzeźbiarze: Antoni Kenar i Antoni Rząsa. Przeniesiono tutaj po wielu latach prochy osób zmarłych z dala od Zakopanego: Stanisława Witkiewicza, Władysława Orkana, Karola Stryjeńskiego, Kazimierza Dłuskiego i Kazimierza Tetmajera. Są tu także symboliczne groby zmarłych daleko lub tych, którzy nigdzie mogił nie mają. Drewniany kościółek p.w. św. Klemensa wybudowano w latach 1847-51, dzięki ówczesnym właścicielom zakopiańskich dóbr, Klementynie i Edwardowi Homolacsom. Budowę kościółka doprowadził do końca cieśla Sebastian Gąsienica Sobczak. Pierwszą mszę świętą odprawił w nim ksiądz proboszcz Józef Stolarczyk. Zakopiański kościółek jest jednonawowy, z wielobocznie zamkniętym prezbiterium i wieżą. Wewnątrz znajduje się ołtarz główny z obrazem Matki Bożej Częstochowskiej i dwa ołtarze boczne. Wnętrze świątyni wzbogacili zakopiańscy artyści: jest tutaj drewniana karta projektu Antoniego Kenara, antepedia do ołtarzy wykonane przez Karola Kłosowskiego i Marię Bujakową oraz droga krzyżowa autorstwa Eweliny Pęksowej. Ze starego wystroju zachowało się wiele cennych obiektów, m.in. obraz św. Pawła z przeł. XVIII i XIX w. Pęksów Brzyzek to najstarsza nekropolia Zakopanego, miejsce spoczynku wielu wybitnych ludzi. To także niezwykła „galeria”: nagrobki stworzone przez Władysława Hasiora, Antoniego Rząsę, Urszulę Kenar czy Michała Gąsienicę Szostaka są prawdziwymi dziełami sztuki. źródło: www.malopolskie.pl Kościół św. Rodziny w Zakopanem Fundamenty pod ten kościół położył w 1877 ks. Józef Stolarczyk. Świątynię wznoszono powoli i neoromańskiego, stylu zakopiańskiego Stanisława Witkiewicza, oraz tzw sposobu zakopiańskiego. Polichromię kościoła malował Janusz Kotarbiński. Ołtarz główny jest dziełem Kazimierza Wakulskiego. Jedynym elementem wykonanym całkowicie w stylu mozolnie z górskiego, twardego kamienia w latach 1879 -1896, dzięki ofiarności parafian i właściciela dóbr zakopiańskich hrabiego Władysława Zamoyskiego. Nowy kościół parafialny pod wezwaniem Świętej Rodziny został konsekrowany 16.09.1899 r. przez biskupa krakowskiego Jana Puzynę. Kościół zbudowany jest w stylu neoromańskim. Wnętrze natomiast jest mieszanką stylów zakopiańskim jest świątyni kaplica św. Jana Chrzciciela. W latach 1935 - 1941 wikariuszem parafii był m.in. bł. ks. Piotr Dańkowski, męczennik II wojny światowej. 7. czerwca 1997 kościół św. Rodziny nawiedził Papież Jan Paweł II i spotkał się z dziećmi pierwszokomunijnymi . Wizyta Ojca Świętego poprzedzona została gruntowną renowacją świątyni. źródło: www.zakopane.wpt.pl
powiększ zdjęcie
